Krynica-Zdrój

Krynica jest największym z polskich uzdrowisk, rozwijanym przez cały dziewiętnasty wiek wokół zespołu szczaw mineralnych, z których najmocniejsza, Zuber, ma jedną z najwyższych zawartości składników mineralnych spośród wód pitnych w Europie i odpowiednio smakuje. Centrum to długi deptak z nową pijalnią na jednym końcu - modernistyczną halą z lat siedemdziesiątych, w której wody podaje się szklankami - starą drewnianą pijalnią, secesyjnym Starym Domem Zdrojowym i szeregiem willi za nimi. Na Górę Parkową wjeżdża kolejka terenowa. Na wzgórzu, w Nowym Domku, stoi dom Nikifora, łemkowskiego malarza, który przez dekady żył tu w biedzie, sprzedawał kuracjuszom małe akwarele, a dziś uznawany jest za jednego z głównych twórców naiwnych dwudziestego wieku; muzeum ma dużą ich grupę. Zimą stoki na Jaworzynie działają jako teren narciarski.

Historia

Krynicę po raz pierwszy odnotowano w 1547 roku, a jej wody mineralne odkryto w XVII wieku. Od 1856 roku szybko rozwijała się jako uzdrowisko, w dużej mierze dzięki Józefowi Dietlowi, „ojcu polskiej balneologii”, a bywali tu m.in. Jan Matejko i Henryk Sienkiewicz; prawa miejskie otrzymała w 1889 roku, kolej dotarła do Muszyny w 1876 roku, a do Krynicy w 1911 roku, a w 1931 roku miasto gościło mistrzostwa świata w hokeju na lodzie.

Źródło: angielska Wikipedia, „Krynica-Zdrój”

Co tam jest

• Deptak - pijalnie, wille i Stary Dom Zdrojowy wzdłuż niego.
• Woda Zuber - jedna z najsilniej zmineralizowanych wód pitnych w Europie.
• Muzeum Nikifora - prace łemkowskiego malarza, w domu, w którym mieszkał.
• Kolejka i stoki - Góra Parkowa latem, Jaworzyna zimą.

Kiedy jechać

Maj-wrzesień albo sezon narciarski. Dzień.

Warto wiedzieć

Miasto jest ruchliwe i zabudowane; to kurort, a nie wieś. Wodę Zuber większości ludzi naprawdę trudno wypić. Zabiegi sanatoryjne są dla zapisanych kuracjuszy. Weekendowy ruch na drogach dojazdowych jest ciężki.

W okolicy

Muszyna leży na południe; łemkowskie drewniane cerkwie są wokół.