Spichrze w Grudziądzu

Ściana spichrzowa w Grudziądzu to ciąg jakichś dwudziestu kilku ceglanych budynków stojących na krawędzi wiślanej skarpy, których rzeczne elewacje schodzą prosto do wody, część na ponad trzydzieści metrów od fundamentu po szczyt, i jest to najbardziej uderzające nabrzeże tego rodzaju w Polsce. Budowano je od czternastego wieku, by przechowywać zboże na handel rzeczny, i celowo wznoszono w ciągłej linii, tak by służyły od tej strony za mur miejski, dlatego nisko prawie nie ma w nich otworów. Najlepszy widok jest z przeciwnego brzegu albo z wody. Za nimi miasto ma gotycki kościół, muzeum w dawnym klasztorze benedyktynek i miejsce po zamku krzyżackim na wzgórzu, którego wieżę częściowo odbudowano jako punkt widokowy. Miasto ma też dziewiętnastowieczną pruską cytadelę na wzniesieniach na północ od centrum.

Historia

Zakon krzyżacki lokował miasto w 1291 roku i w XIV wieku je ufortyfikował, a pierwszy spichrz, Bornwald, zbudowano w latach 1346-1351, kolejne kilka w 1364 roku. Oprócz przechowywania zboża jeden z nich służył w latach 1603-1608 jako zbór luterański; szwedzkie oblężenie podczas potopu przetrwało tylko sześć spichrzy, odbudowa trwała do XVIII wieku, a w latach 1946-1966 spichrze odbudowano ponownie.

Źródło: angielska Wikipedia, „Grudziądz Granaries”

Najciekawsze

• Dwadzieścia kilka wysokich spichrzy - ceglanych, część ponad trzydziestometrowych, wprost ze skarpy.
• Ściana magazynów - budowana w ciągu, by służyła zarazem za obronę miasta.
• Najlepszy widok z naprzeciwka - z drugiego brzegu albo z łodzi na Wiśle.
• Odbudowana wieża zamkowa - na wzgórzu powyżej, używana jako punkt widokowy.

Kiedy jechać

Kwiecień-październik. Pół dnia.

Zanim pojedziesz

Większości spichrzy nie da się zobaczyć w środku - to widok, a nie zwiedzanie. Dotarcie na drugi brzeg po najlepszy kadr wymaga samochodu albo długiego spaceru przez most. Muzeum zamyka w poniedziałki.

W okolicy

Chełmno leży na południe; Kwidzyn w dół rzeki po drugiej stronie.