De Waddenzee

Tweemaal daags trekt de zee zich terug uit de ondiepe bedding tussen het Nederlandse vasteland en de Waddeneilanden, waarmee een landschap van zand, slik, geulen en mosselbanken vrijkomt dat tot de horizon reikt. Het is het grootste onafgebroken stelsel van getijdenplaten op aarde, gedeeld met Duitsland en Denemarken, en het werkt als wereldwijd tankstation voor trekvogels, met miljoenen die er elk jaar doorheen komen om bij te tanken. Het uitgesproken Nederlandse antwoord op dit landschap is het wadlopen: met een erkende gids vanaf het vasteland vertrekken en over de zeebodem waden, soms tot het middel door geulen, naar een eiland of in een lus terug naar de kust. Het is geen aardigheidje. Het tij vergeeft niets, de platen zijn in mist verwarrend, en zonder gids gaan is werkelijk gevaarlijk.

Wat er te zien is

• Een begeleide wadlooptocht - de klassieke oversteek vanuit Pieterburen en andere dorpen, met erkende gidsen.
• Zeehondenkolonies - gewone en grijze zeehonden op de zandbanken, gezien vanaf boten en tochten.
• Vogeltrek - enorme groepen steltlopers en ganzen op trek in voorjaar en herfst.
• De Waddeneilanden - Texel, Vlieland, Terschelling, Ameland en Schiermonnikoog, elk per veerboot bereikbaar.

Wanneer je moet gaan

Begeleid wadlopen loopt ruwweg van mei tot september, volledig getimed door het tij in plaats van door de klok, dus de vertrektijden verschuiven dagelijks. Voorjaar en herfst zijn de grote vogelmaanden. De winter is koud, open en vooral voor de eilanden in plaats van voor de platen.

Praktische tips

Wadlopen is zwaar lichamelijk werk: uren lopen door zachte modder en koud water, bij de geulen soms tot borsthoogte, zonder beschutting en zonder mogelijkheid om terug te keren zodra je aan een oversteek begint. Gidsen zijn wettelijk verplicht en daar is een goede reden voor. De veerboten naar de eilanden zijn in de zomer volgeboekt, zeker met een auto.

In de buurt

De stad Groningen landinwaarts, en de keten Waddeneilanden die oostwaarts langs de kust loopt.