Nationaal Park Dwingelderveld
Een breed plateau van natte heide bezaaid met vennen, begraasd door een heideschaapskudde en een van de donkerste plekken van het land.
AI-gegenereerde illustratie
Het Dwingelderveld is heide op een schaal die in een land dat zo vol is zeldzaam is: een breed plateau van heide en gras met honderden vennen erover verspreid, op plaatsen drassig en elders droog zand, omzoomd door den en jeneverbes. Een kudde Drentse heideschapen begraast er nog delen van en keert elke avond naar een schaapskooi terug. In augustus verkleurt de heide en wordt de vlakte twee of drie weken paars, en dan komen de meeste mensen. Het is ook een van de donkerste en stilste plekken van Nederland, zonder doorgaande wegen en zonder schijnwerpers. De schotel van een radiotelescoop uit de jaren vijftig staat aan de rand van de heide, bewaard als monument.
Achtergrond
Het park werd in 1991 opgericht in Drenthe en beslaat ongeveer 37 km², vooral beheerd door Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten; het is het grootste natte heidegebied van West-Europa en een Natura 2000-gebied. Vroege bewoners gebruikten het voor religieuze doeleinden en landbouw, en celtic fields en grafheuvels zijn nog duidelijk te zien, terwijl oude karrensporen herinneren aan een latere handelsroute vanuit Duitsland. In de jaren 1930 waren er ontginningsplannen, maar natuurorganisaties kochten een deel van het gebied om het te redden. Zandige ruggen wisselen af met natte laagten en vennen, waarvan sommige pingoruïnes uit de laatste ijstijd zijn, en het park heeft een van de grootste jeneverbesstruwelen van het land; dopheide, kraaihei en lavendelhei groeien tussen de struikhei, en er leven drie soorten slangen. Er is een bezoekerscentrum en het sterrenkundecentrum Planetron.
Bron: Engelstalige Wikipedia, ‘Dwingelderveld National Park’
Wat er te zien is
- De bloeiende heide - twee of drie weken in augustus waarin het hele plateau paars kleurt.
- De vennen - ondiepe plassen over de open grond, met libellen en gespecialiseerde veenplanten.
- De schaapskudde en de kooi - een traditionele Drentse heidekudde die het gebied nog begraast en elke avond wordt opgehokt.
- De oude radiotelescoop - een schotel uit de jaren vijftig aan de rand van de heide, bewaard als industrieel monument.
Wanneer je moet gaan
Augustus is de voor de hand liggende maand voor de bloeiende heide, en het is ook de drukste. September en oktober zijn rustiger met beter licht en helderder lucht. Winternachten zijn lang en helder genoeg om sterren te kijken als het weer meewerkt. Vermijd het midden van hete zomerdagen, wanneer de open heide geen enkele schaduw geeft.
Voordat je gaat
Buiten de bloeiweken is de heide bruin en eentonig, en de vlakke grond geeft geen enkel punt om er overzicht op te krijgen. Paden lijken op elkaar en zonder kaart raak je makkelijk het spoor bijster. Teken zijn in het gras en de lage heide een reëel probleem. Het parkeren bij de populaire ingangen loopt in augustus halverwege de ochtend vol, en de vennen brengen bij schemer muggen.
In de buurt
De beekdalen en heide van midden-Drenthe lopen noordwaarts door richting Assen.
Openingstijden, ticketprijzen en seizoenssluitingen veranderen - check de officiële bron voordat je gaat: officiële site.