دنا
خط‌الراسی بلند در زاگرس با بیش از چهل قله بالای چهار هزار متر - پیموده و صعودشده از سی‌سخت.
دنا خط‌الراس است، نه قله: کشیده حدود هشتاد کیلومتر در زاگرس میانی با بیش از چهل قله بالای چهار هزار متر - بلندترینشان بیژن، حدود ۴٬۴۰۹ - و از درازترین ستیغ‌های بلند خاورمیانه است. دامنه شرقی بالای سی‌سخت راه معمول است: جنگل بلوط بر شیب‌های پایین به مرغزار کوهستانی، واریزه و برفچال‌های همیشگی در کاسه‌گودها می‌رسد. منطقه حفاظت‌شده است و پلنگ ایرانی، کل وحشی، خرس قهوه‌ای و گراز دارد - هرچند دیدنشان نادر است. گله‌داران بختیاری و قشقایی تابستان گله‌ها را از چراگاه‌های بلند می‌گذرانند. مسیرها از پیاده‌روی یک‌روزه در جنگل تا پیمایش‌های چندروزه ستیغ‌اند که تجربه کوهنوردی می‌خواهند.
پیشینه
دنا رشته‌کوهی فرعی از کوه‌های زاگرس در ایران است، به طول ۸۰ کیلومتر و پهنای میانگین ۱۵ کیلومتر، در جایی که استان‌های اصفهان، کهگیلویه و بویراحمد، و چهارمحال و بختیاری به هم می‌رسند. بیش از ۴۰ قله‌ی آن بلندتر از ۴٬۰۰۰ متر است، و بلندترینشان به ۴۴۰۹ متر با برجستگی ۲۶۰۴ متر می‌رسد، و سالانه میان ۶۰۰ تا ۱٬۸۰۰ میلی‌متر باران و برف بر آن می‌بارد. از نظر زمین‌شناسی در پهنه‌ی سنندج-سیرجان قرار دارد و بیشتر از سنگ آهک کرتاسه ساخته شده است.
منبع: ویکی‌پدیای انگلیسی، «Dena»
دیدنی‌های اصلی
- چهل قله بالای چهار هزار متر - ستیغی بلند و بسیار دراز.
- برفچال‌های همیشگی - برفی که تابستان را در کاسه‌گودها تاب می‌آورد.
- جنگل بلوط زاگرس - شیب‌های پایین، زیر خط مرغزار.
- چراگاه‌های تابستانی کوچ - گله‌داران گذرنده از بلندی‌ها.
کی بروید
خرداد تا شهریور برای بلندی‌ها؛ برف دیر می‌رود و زود بازمی‌گردد. دو روز برای یک قله، تا پنج برای پیمایش. راهنما سخت به‌صلاح است و هوای ارتفاع تند برمی‌گردد.
خوب است بدانید
مسیرهای بلند کوهنوردی جدی‌اند: ارتفاع، واریزه، و بی‌هیچ زیرساخت امداد. پناهگاهی نیست. بالای مرغزارها آب کم است. برای مسیریابی راهنمای بومی لازم است. زباله گرد قرارگاه‌های پرطرفدار رو به فزونی است.
در همان حوالی
سی‌سخت پایگاه اصلی است؛ یاسوج در جنوب شرق.
ساعت کار، قیمت بلیت و تعطیلی‌های فصلی تغییر می‌کند - پیش از رفتن منبع رسمی را ببینید: سایت رسمی.