لالجین
شهری در شمال همدان، از مهم‌ترین کانون‌های سفال ایران، که شورای جهانی صنایع دستی آن را شهر جهانی سفال نامید.
لالجین که مردم محلی «لَلین» می‌نامندش، شهری در شمال استان همدان و مرکز بخش لالجین در شهرستان بهار است و در ارتفاع ۱۷۳۱ متری، بر دشتی نسبتاً هموار میان رودخانه‌های قوری‌چای و یکه‌چای قرار دارد. از مهم‌ترین کانون‌های سفال ایران است و حدود چهار پنجم مردمش به این پیشه مشغول‌اند، و شورای جهانی صنایع دستی پس از بازدید داورانش در اردیبهشت ۱۳۹۵ آن را شهر جهانی سفال نامید. به روایتی محلی، هنگام گذر مغولان چنگیزخان گروهی از اهالی به چین فرستاده شدند تا سفالگری بیاموزند و پس از بازگشت آن را رواج دادند، و برخی نام «لاله‌چین» را از همین می‌دانند. مردمش به گویشی از ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند و در پیرامون شهر انگور، جو، چغندر، سیب‌زمینی و گندم می‌کارند که با چاه‌ها و در گذشته با کاریزها، برخی از دورهٔ صفویه، آبیاری می‌شد.
پیشینه
لالجین شهری در استان همدان ایران و مرکز بخش لالجین در شهرستان بهار است. این شهر در ارتفاع ۱۷۳۱ متری، در شمال همدان و نزدیک بهار، مرکز شهرستان، قرار دارد. بخش لالجین ۵۰۸ کیلومتر مربع وسعت دارد و در سال ۲۰۰۶ میلادی ۴۴٬۵۶۸ نفر جمعیت داشت؛ این بخش در شرق شهرستان بهار است، از غرب به شهرستان همدان و از شمال به شهرستان کبودرآهنگ محدود می‌شود و مهاجران و سفالگران را در بر می‌گیرد.
منبع: ویکی‌پدیای انگلیسی، «Lalejin»
به چه توجه کنید
- شهر سفالگران - حدود چهار پنجم مردم در کار سفال‌اند.
- شهر جهانی سفال - عنوانی که شورای جهانی صنایع دستی داده است.
- افسانهٔ سفال - گفته می‌شود گروهی از اهالی در روزگار مغول این هنر را در چین آموختند.
- یافته‌های کهن - سنگ‌قبرهای سدهٔ پنجم هجری از چهارراه مرکزی، اکنون در موزهٔ تپهٔ هگمتانهٔ همدان.
کی بروید
فروردین تا مهر. نصف روز.
پیش از رفتن
لالجین کانونی زنده از سفال است؛ در شمال و شمال غربی شهر، که گمان می‌رود جای پیشین آن بوده، هنوز هنگام کندوکاو زمین سفال، چاه و خشت پیدا می‌شود.
در همان حوالی
همدان در جنوب است و بهار، مرکز شهرستان، در همان نزدیکی.
ساعت کار، قیمت بلیت و تعطیلی‌های فصلی تغییر می‌کند - پیش از رفتن منبع رسمی را ببینید: سایت رسمی.