Μονή Τοπλού

Η Τοπλού στέκει απομονωμένη σε γυμνούς λόφους κοντά στην ανατολική άκρη της Κρήτης, χτισμένη σαν φρούριο με ψηλούς τυφλούς τοίχους, μία πύλη και έναν πύργο, πράγμα που το χρειαζόταν: το όνομα έρχεται από την τουρκική λέξη για το κανονιοβόλι, από το πυροβολικό που κρατούσαν οι μοναχοί για άμυνα. Ιδρυμένη τον δέκατο τέταρτο αιώνα και ξαναχτισμένη μετά από σεισμούς, κλείνει μια αυλή με μια εκκλησία του δέκατου πέμπτου αιώνα και κελιά, και ο θησαυρός της είναι η εικόνα «Κύριε, μέγας εί», ζωγραφισμένη από τον Ιωάννη Κορνάρο το 1770: εξήντα ένα μικρογραφικές σκηνές που εικονογραφούν την ευχή του μεγάλου αγιασμού, εκτελεσμένες με εκπληκτική λεπτομέρεια πάνω σε ένα μοναδικό πάνελ. Το μοναστήρι κρατά επίσης χαρακτικά και χειρόγραφα και παράγει βιολογικό ελαιόλαδο και κρασί από τα κτήματά του, που πουλιούνται στην πύλη.

Ιστορία

Η μονή πιστεύεται ότι χρονολογείται από τον 14ο αιώνα, την εποχή των τοιχογραφιών στο βόρειο κλίτος της εκκλησίας της, το αρχαιότερο αναγνωρίσιμο τμήμα της, αν και η αρχική χρονολογία ίδρυσης είναι άγνωστη. Μουσουλμάνοι κουρσάροι λεηλάτησαν την ανυπεράσπιστη μονή το 1498, και αφού ένας ισχυρός σεισμός την γκρέμισε το 1612 οι Βενετοί αξιοποίησαν την ανοικοδόμηση για να την οχυρώσουν απέναντι στους κουρσάρους· το όνομά της σημαίνει «του τόπου του κανονιού».

Πηγή: αγγλική Βικιπαίδεια, «Toplou Monastery»

Τα σημαντικότερα

Η εικόνα του Κορνάρου - εξήντα μία μικρογραφικές σκηνές σε ένα μοναδικό πάνελ του 1770.
Τα οχυρωμένα τείχη - ένα μοναστήρι με τυφλούς τοίχους χτισμένο για άμυνα.
Η αυλή και η εκκλησία - ο πυρήνας του συγκροτήματος του δέκατου πέμπτου αιώνα.
Οι αίθουσες του μουσείου - χαρακτικά, χειρόγραφα και μοναστηριακά αντικείμενα.

Πότε να πας

Άνοιξη και φθινόπωρο· ο περίγυρος είναι ξερός και εκτυφλωτικός το καλοκαίρι. Το μοναστήρι κρατά μεσημεριανό διάλειμμα και απαιτείται σεμνό ντύσιμο. Συνδυάζεται εύκολα με μια εκδρομή στο Βάι.

Πριν πας

Ο χώρος είναι μικρός και η επίσκεψη σύντομη, λιγότερο από μία ώρα για τους περισσότερους. Η φωτογράφιση μέσα είναι περιορισμένη. Το τοπίο είναι άνυδρο και χωρίς δέντρα, πράγμα που κάποιοι το βρίσκουν σκληρό και άλλοι εντυπωσιακό.