Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης

Όταν η μεγάλη πυρκαγιά του 1917 έσβησε το μεγαλύτερο μέρος της παλιάς Θεσσαλονίκης, οι φλόγες δεν έφτασαν ποτέ στην κορυφή του λόφου - οπότε η Άνω Πόλη παραμένει η μνήμη της πόλης: στραβά σοκάκια με ξυλόπηκτα σπίτια και κρεμασμένους επάνω ορόφους, οθωμανικές κρήνες, ξαφνικές αυλές και γάτες που διοικούν τα πάντα. Κατά μήκος της κορυφής της τρέχουν τα βυζαντινά τείχη, και ο πύργος του Τριγωνίου ανοίγει το κλασικό πανόραμα - όλη η πόλη να ξεχύνεται ως τον κόλπο, με τον Όλυμπο να επιπλέει απέναντι από το νερό τις καθαρές μέρες. Κρυμμένα μέσα στον λαβύρινθο βρίσκονται βαριά ονόματα από τη σειρά παλαιοχριστιανικών και βυζαντινών μνημείων της πόλης που είναι στην UNESCO: ο μικρός Όσιος Δαβίδ με το εντυπωσιακό ψηφιδωτό του 5ου-6ου αιώνα ενός αγένειου Χριστού, και η Μονή Βλατάδων, ακόμη ενεργή, που κρατά ακόμη παγώνια στην αυλή της. Ανέβα με λεωφορείο ή ταξί, και μετά παραδώσου στη βαρύτητα και κατέβα αργά μέσα από τα σοκάκια προς τη Ροτόντα και τη βουή των καφέ της πόλης.

Τι βλέπεις πραγματικά

• Η θέα από το Τριγώνιο - πόλη, κόλπος και Όλυμπος από τις επάλξεις.
• Ο Όσιος Δαβίδ - το ψηφιδωτό του αγένειου Χριστού σε ένα κρυμμένο παρεκκλήσι.
• Η Μονή Βλατάδων - ενεργό βυζαντινό μοναστήρι με παγώνια στην αυλή.
• Τα ίδια τα σοκάκια - ξύλινα σπίτια, κρήνες και σκαλωτά περάσματα.

Πότε να πας

Η άνοιξη και το φθινόπωρο κάνουν την ανάβαση πολιτισμένη· τα καλοκαιρινά βράδια είναι το τοπικό τελετουργικό, όταν τα τείχη γεμίζουν κόσμο που βλέπει το ηλιοβασίλεμα πάνω από τον κόλπο. Οι καθαρές χειμωνιάτικες μέρες φέρνουν τις πιο κοφτερές θέες στον Όλυμπο.

Ειλικρινείς προσδοκίες

Ο λόφος είναι πραγματικά απότομος - πάρε το λεωφορείο προς τα πάνω και περπάτησε προς τα κάτω, όχι το αντίστροφο, εκτός αν σου αρέσει η μετάνοια. Οι εκκλησίες κρατούν ακανόνιστες ώρες και περιμένουν σεμνό ντύσιμο· το να βρεις ανοιχτό τον Όσιο Δαβίδ είναι εν μέρει τύχη, και αξίζει απόλυτα η δεύτερη προσπάθεια.

Εδώ κοντά

Η Ροτόντα, η Αψίδα του Γαλερίου και ο παραλιακός περίπατος ως τον Λευκό Πύργο.