Σπιναλόγκα

Οι Βενετοί οχύρωσαν αυτό το μικρό νησί το 1579 για να φυλάνε την είσοδο του κόλπου του Μιραμπέλλου, χτίζοντας έναν δακτύλιο από τείχη και προμαχώνες που άντεξαν επί δεκαετίες αφού έπεσε η υπόλοιπη Κρήτη. Το 1903 το ελληνικό κράτος ίδρυσε εδώ νοσοκομείο λεπρών, και ως το 1957 το νησί φιλοξένησε ασθενείς από όλη την Ελλάδα που έχτισαν μια κοινότητα μέσα στο φρούριο: έναν κεντρικό δρόμο με μαγαζιά, μια εκκλησία, έναν κινηματογράφο, κήπους και δικό τους συμβούλιο, καταγραμμένα σε απομνημονεύματα και, πιο πρόσφατα, στο μυθιστόρημα «Το Νησί» της Βικτόρια Χίσλοπ, που έφερε κύμα επισκεπτών. Σήμερα η διαδρομή περνά από την είσοδο-σήραγγα, ανεβαίνει τον κεντρικό δρόμο δίπλα από τα αναστηλωμένα σπίτια και τον χώρο απολύμανσης, κάνει τον γύρο της ακτής και επιστρέφει, με τα κρητικά βουνά απέναντι από το νερό.

Τι βλέπεις πραγματικά

• Τα βενετσιάνικα τείχη - προμαχώνες και επάλξεις που κυκλώνουν το νησί.
• Ο κεντρικός δρόμος - τα αναστηλωμένα σπίτια και μαγαζιά της παλιάς κοινότητας.
• Η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα - ο τόπος λατρείας του νησιού.
• Η είσοδος-σήραγγα - το πέρασμα μέσα από το τείχος από την αποβάθρα.

Πότε να πας

Άνοιξη και φθινόπωρο για χώρο και άνετο περπάτημα· το νησί είναι εκτεθειμένο χωρίς σκιά. Οι βάρκες κάνουν συχνά δρομολόγια μέσα στη σεζόν και σταματούν τον χειμώνα ή με άγριο καιρό. Τα πρωινά δρομολόγια αποφεύγουν τα πλήθη των εκδρομών.

Ειλικρινείς προσδοκίες

Ο χώρος έχει κίνηση από τα μέσα του πρωινού, και ο γύρος είναι σύντομος, περίπου μία ώρα. Δεν υπάρχει σκιά ούτε καφέ στο νησί, και το έδαφος είναι ανώμαλο. Η ιστορία είναι αρκετά πρόσφατη ώστε οι επισκέπτες να το αντιμετωπίζουν ως τόπο μνήμης παρά ως περιέργεια.

Εδώ κοντά

Η Ελούντα και η Πλάκα κοιτούν το νησί· ο Άγιος Νικόλαος απέχει δεκαπέντε λεπτά νότια.