Muzeum Śląskie w Katowicach

Kiedy kopalnia Katowice została zamknięta, muzeum przebudowano w nią, a nie obok niej. Prawie wszystkie galerie są pod ziemią, w halach wykopanych poniżej dawnego placu kopalnianego, a światło dzienne schodzi w dół przez proste szklane bryły, które stoją nad ziemią jak małe osiedle latarni. Zbiory obejmują malarstwo polskie od 1800 do 1945 roku, śląską sztukę sakralną i nietypowy zasób sztuki nieprofesjonalnej tworzonej przez górników i ich rodziny. Wieżę wyciągową jednego z szybów wyposażono w windę i taras widokowy, z którego całą dzielnicę kultury i pierścień otaczających ją osiedli da się odczytać jednym spojrzeniem.

Co naprawdę zobaczysz

• Galerie pod ziemią - sale wystawowe wykopane pod placem kopalnianym, doświetlone z góry.
• Szklane latarnie - rząd świetlików stojących na powierzchni nad galeriami.
• Sztuka nieprofesjonalna - malarstwo i rzeźba górników oraz ich rodzin.
• Taras na wieży szybowej - winda dawną wieżą wyciągową i widok na miasto.

Kiedy jechać

O każdej porze roku; to dobre pół dnia na mokrą pogodę, a podziemne galerie czynią aurę nieistotną. Muzeum jest zamknięte w poniedziałki i ma jeden dzień bezpłatny, w którym roi się od grup szkolnych. Koncerty w sali obok potrafią wieczorem zapchać parking i tramwaje. Dolicz dodatkowy czas na kolejkę do wieży szybowej.

Szczere oczekiwania

Katowice nie są ładnym miastem, a dojście od dworca przecina sporo dróg i torów. Podziemne galerie bez okien męczą część odwiedzających dość szybko. Opisy po angielsku obejmują główne wątki, ale nie szczegóły. Taras na wieży szybowej jest przeszklony i często jest do niego kolejka, a widok to czynne miasto przemysłowe, o co właśnie chodzi, ale nie każdemu to odpowiada.

W okolicy

Sala koncertowa i hala Spodek stoją obok, a ceglane osiedle górnicze Nikiszowiec jest w zasięgu krótkiego przejazdu na wschód.