Muzeum Narodowe w Warszawie

Budynek to ciężka modernistyczna bryła z lat trzydziestych, a zbiór w środku jest największy w kraju. Najbardziej niezwykłą jego częścią jest Galeria Faras: malowidła ścienne wycięte z katedry zasypanej piaskiem nad Nilem, odkopanej przez polskich archeologów w latach sześćdziesiątych, zanim stanowisko zniknęło pod zbiornikiem, i pokazane tu w przyciemnionym, odtworzonym układzie kościoła, z biskupami, świętymi i archaniołami w ochrze i błękicie. Gdzie indziej są średniowieczne ołtarze zebrane z całego kraju, galeria dziewiętnastego wieku z ogromnymi płótnami historycznymi Jana Matejki oraz piętra sztuki starożytnej, zdobniczej i dwudziestowiecznej.

Co naprawdę zobaczysz

• Galeria Faras - nubijskie malowidła ścienne z katedry nad Nilem, ułożone tak, jak stał kościół.
• Galeria średniowieczna - rzeźbione i malowane ołtarze przywiezione z kościołów z całej Polski.
• Sale dziewiętnastego wieku - monumentalne płótna Matejki i polskie malarstwo wokół nich.
• Piętra wzornictwa i sztuki użytkowej - meble, szkło i grafika z kilku stuleci.

Kiedy jechać

O każdej porze roku, i to dobra opcja na mokry dzień. Jeden dzień powszedni jest bezpłatny dla galerii stałych i odpowiednio zatłoczony. Muzeum jest zamknięte w poniedziałki. Duże wystawy czasowe sprzedają osobne bilety na godziny i potrafią pochłonąć dodatkową godzinę albo dwie, więc zdecyduj wcześniej, ile chcesz zobaczyć.

Szczere oczekiwania

Budynek jest labiryntem, a oznaczenia nie pomagają; ludzie gubią wątek między piętrami. Część sal bywa zamykana rotacyjnie bez uprzedzenia, a Galeria Faras jest celowo ciemna, co służy malowidłom, ale nie zdjęciom. Opisy po angielsku bywają nierówne poza głównymi galeriami. Kawiarnia jest mała i w porze obiadowej się zapełnia.

W okolicy

Bulwary nad Wisłą, Centrum Nauki Kopernik i Stare Miasto są w zasięgu krótkiego przejazdu tramwajem.