Koronka koniakowska

Koniaków leży wysoko w Beskidzie Śląskim, blisko punktu, w którym stykają się Polska, Czechy i Słowacja, a od drugiej połowy dziewiętnastego wieku tutejsze kobiety robią koronkę: szydełkową, a nie klockową, wykonywaną z ręki bez zapisanego wzoru, w motywach kwiatowych łączonych w koła - techniką przekazywaną przez patrzenie. Koronkę koniakowską posyłano papieżom i rodzinom królewskim, a wieś ma rekord Guinnessa za serwetę o średnicy około pięciu metrów, nad którą grupa koronczarek pracowała miesiącami. W latach dwutysięcznych wieś zyskała na chwilę rozgłos, gdy część twórczyń zaczęła robić szydełkową bieliznę, która sprzedawała się na świecie i wywołała na miejscu publiczny spór o to, czy jest zdradą rzemiosła, czy jego przetrwaniem. Robi się nadal jedno i drugie. Muzeum koronki we wsi pokazuje historyczne prace, a w pracowniach można popatrzeć na robotę i kupić koronkę wprost od twórczyni.

Co naprawdę zobaczysz

• Szydełkowanie z ręki - wykonywane bez zapisanego wzoru, w łączonych kwiatowych kołach.
• Rekordowa serweta - o średnicy około pięciu metrów, zrobiona zbiorowo.
• Muzeum koronki - historyczne prace i dzieje rzemiosła we wsi.
• Pracownie twórczyń - koronka kupowana od kobiet, które ją zrobiły.

Kiedy jechać

Maj-wrzesień. Pół dnia.

Szczere oczekiwania

Wieś leży wysoko, na uboczu, i dojeżdża do niej niewiele autobusów. Pracownie mieszczą się w prywatnych domach i zwykle trzeba się umówić. Ceny odzwierciedlają godziny pracy. Muzeum ma ograniczone godziny.

W okolicy

Istebna i Wisła są blisko; do trójstyku granic idzie się pieszo.