Het natuurreservaat Coppenamemonding

Het reservaat Coppenamemonding beslaat de slikplaten, de mangrove en het brakke water bij de monding van de Coppename aan de noordkust van Suriname, een Ramsargebied dat enorme aantallen trekkende steltlopers op de Atlantische trekroute draagt, naast rode ibissen, reigers en flamingo's. Het staat los van het werelderfgoedreservaat stroomopwaarts, dat de bovenloop van de rivier beschermt en niet de monding. Het was een van de eerste gebieden in Suriname die Ramsarbescherming kregen, in 1985.

Achtergrond

De belangstelling voor de monding gaat terug tot het Politiestrafwetboek van 1915, dat haar als gebied van bijzonder belang aanwees. In 1953 werd ze een wildreservaat, en de Natuurbeschermingswet gaf haar in 1961 een beschermde status. Het reservaat beslaat 12.000 hectare en omvat ongeveer 50 kilometer kust. Op 22 juli 1985 werd het opgenomen in de Ramsarlijst van internationaal belangrijke wetlands. Broedvogels zijn op deze wetlands aangewezen, die reigers, rode ibissen en kleine grijze strandlopers trekken, en bij een telling in 2004 werden bijna 400.000 vogels geteld.

Bron: Engelstalige Wikipedia, ‘Coppename Monding Nature Reserve’

Hoogtepunten

• De slikplaten - het foerageergebied voor trekkende steltlopers bij laag water.
• De rode ibissen - de vogels die 's ochtends en 's avonds tussen slaapplaats en plaat trekken.
• De mangrove - de opstanden langs de geulen van de monding.
• De Ramsarstatus - bescherming voor een van de belangrijkste steltlopergebieden van de regio.

Wanneer je moet gaan

Augustus tot november is de zuidwaartse trek van de steltlopers en de piek. Het tij bepaalt wat er op een dag droogvalt. De lange regens vanaf april maken de toegang lastiger.

Praktische tips

De toegang gaat per boot en moet geregeld worden, er is geen weg naar het reservaat. Muggen en knutten zijn heftig. De vogels zitten ver weg op de platen en een verrekijker telt.

In de buurt

Bigi Pan ligt ten westen, en Paramaribo ten oosten.