De Martinitoren in Groningen

Groningen is de stad van het noorden, een studentenstad ver van de rest van het land, en haar baken is de bakstenen toren van de Martinikerk op de hoek van het hoofdplein. Hij kwam in etappes door de vijftiende eeuw omhoog nadat eerdere torens het hadden begeven, en hij is bijna honderd meter, wat in dit landschap betekent dat de hele provincie zich eronder uitlegt: boerenland, dorpstorens op hun lage wierden, en havenkranen aan de rand van het zicht. De beklimming gaat via een binnentrap met bordessen, waarvan er een bij de beiaardklokken ligt. De kerk eronder bewaart in het koor middeleeuwse muur- en gewelfschilderingen.

Wat je echt ziet

• De torenbeklimming - de trap naar de galerij, onderweg langs de klokkenkamer.
• De beiaard - de klokken in de toren, op vaste dagen van de week bespeeld.
• De Martinikerk - de kerk eronder, met beschilderde gewelven en koorwanden.
• De Grote Markt - het plein eraan, in moderne trant herbouwd en de meeste uren druk.

Wanneer je moet gaan

De beklimmingen lopen het hele jaar met beperkte wintertijden, en helder weer is de hele bedoeling, want het uitzicht is de reden om omhoog te gaan. Het collegejaar vult het plein met studenten en geeft de stad haar karakter, terwijl de zomer stiller en vlakker van stemming is. Boek in vakantieweekenden vooraf een tijdslot.

Eerlijke verwachtingen

Ruim tweehonderd treden op een smalle trap met op drukke momenten tweerichtingsverkeer, en zonder lift. Het uitzicht is over uiterst vlak land, wat tegenvalt bij wie drama verwacht. Het plein eronder is in een sobere moderne trant herbouwd die de toren geen dienst bewijst. Groningen ligt een lange treinrit van de rest van het land.

In de buurt

De grachtengordel rond het oude centrum en de Prinsenhoftuin liggen een paar minuten verderop.