Kasteel de Haar

De Haar ziet er middeleeuws uit en is dat grotendeels niet. Op de plek lag eeuwenlang een ruïne totdat de familie die hem bezat in het geld trouwde en Pierre Cuypers, de architect van het Rijksmuseumgebouw in Amsterdam, opdracht gaf het kasteel vanaf de grond te herbouwen, werk dat van 1892 tot 1912 duurde. Wat hij maakte is een omgrachte opeenstapeling van torens, torentjes en bruggen met gesneden en beschilderde interieurs, en met centrale verwarming en elektrisch licht vanaf het begin ingebouwd. Het park hoort bij het ontwerp: er werd een dorp verplaatst om er ruimte voor te maken, en het terrein heeft lanen, water en volgroeide bomen op de schaal van een landgoed. Die schaal is de bedoeling.

Wat je echt ziet

• Het exterieur en de grachten - torens, torentjes en bruggen, gezien vanaf de oprit en vanuit het park.
• De grote zaal en staatsiekamers - gesneden hout, beschilderde plafonds en de familiecollectie.
• Het park - lanen, vijvers en oude bomen rond het kasteel aangelegd.
• De formele tuinen - de beplante delen bij de muren, op hun best in de vroege zomer.

Wanneer je moet gaan

Voorjaar en zomer voor de tuinen en de rozen, al blijft het park het grootste deel van het jaar open. De interieurs zijn elk jaar een periode gesloten wanneer de eigenaren er verblijven, dus check de data voordat je gaat als het binnen ertoe doet. Weekenden en vakanties zijn veel drukker, en de laatste toegang is vroeg.

Eerlijke verwachtingen

Alles waar je naar kijkt is iets meer dan een eeuw oud, en dat stoort bezoekers die een echt middeleeuws kasteel verwachten. De kaartjes voor park en kasteel zijn apart en lopen voor een gezin snel op. Het openbaar vervoer stopt eerder en laat een wandeling van een paar kilometer over. Interieurbezoek volgt een eenrichtingsroute met strikte fotografieregels.

In de buurt

Utrecht ligt twintig minuten oostwaarts, en de buitenplaatsen langs de Vecht liggen in het noorden.