De Brandaris

De Brandaris staat in West-Terschelling, een vierkante toren van gele baksteen die in de jaren 1590 werd gebouwd ter vervanging van een eerder licht dat aan de zee verloren ging, en hij werkt sindsdien, wat hem tot de oudste bewaarde vuurtoren van Nederland maakt. Het is geen schilderachtig gestreept ding: hij is bot, vierkant, ongeveer vijftig meter, en hij beheerst het dorp en de aanloop naar de haven vanuit elke richting. Het is een werkend licht en verkeerspost voor de vaargeulen in de Wadden, en de binnenkant is voor publiek gesloten, dus een bezoek betekent ernaartoe lopen en eromheen. De duinrug achter het dorp geeft het uitzicht erop dat de meeste mensen willen.

Wat je echt ziet

• De toren zelf - vierkant, baksteen en zichtbaar vanaf het grootste deel van het westelijke eiland.
• De havenkant - de veerkade en de vissersschepen er pal onder.
• De duinrug - de wandeling achter het dorp voor het standaarduitzicht op het licht.
• De twee oevers - wadplaten aan de ene kant van het eiland, open Noordzeestrand aan de andere.

Wanneer je moet gaan

Mei tot september, wanneer de veerboten vaak varen en het eiland op de fiets werkt, en zo verplaatst iedereen zich er. Boek de overtocht en een eventuele overnachting vroeg voor zomerweekenden en schoolvakanties. Buiten het seizoen is de overtocht ruwer, is het daglicht kort en is een groot deel van het dorp gesloten.

Eerlijke verwachtingen

Naar binnen kun je niet, wat de meeste bezoekers verrast, en vanaf de grond fotografeert de toren gedrongen in plaats van hoog. Erheen betekent een overtocht van tot twee uur per richting, dus dit is een dag en geen tussenstop. Terschelling is in de hoogzomer volgeboekt en luidruchtig. Wind en regen zijn hier vaste factoren.

In de buurt

De eilandstranden en het wad, met Harlingen en zijn oude haven aan de vastelandkant.