Skógasafn

Safnið í Skógum byrjaði sem safn eins manns og óx í þrjá hluta: útiröð torfþakinna bæjarhúsa og litla timburkirkju, flutt hingað og endurbyggð; sal af heimilis-, búnaðar- og sjávarútvegsgripum; og samgönguhús með gömlum ökutækjum, símabúnaði og vélum sem opnuðu Suðurland. Torfhúsin eru ástæðan til að koma. Þú getur gengið inn, séð hvernig eldhús virkaði með reyk og grjóti, og skilið hvað trjálaust landslag krafðist raunverulega af fólki. Það stendur beint við bílastæðið hjá Skógafossi.

Hvað þú sérð í raun

• Torfbæjarhúsin - samtengd herbergi með grasþökum sem hægt er að ganga inn í.
• Timburkirkjuna - litla endurbyggða kirkju með máluðu innra rými og gömlum búnaði.
• Fiskibátinn - gamlan opinn bát af því tagi sem róið var frá þessari hafnlausu strönd.
• Samgöngusalinn - ökutæki, síma og vegavélar frá síðustu öld.

Hvenær á að fara

Síðvor fram á snemmhaust gefur lengstan opnunartíma; safnið er opið á veturna en á stuttri dagskrá. Blautt síðdegi er góð nýting fyrir það, því stærstur hluti heimsóknarinnar er undir þaki. Það fer eðlilega með Skógafossi, sem er tveggja mínútna ganga frá dyrunum.

Raunhæfar væntingar

Sýningarnar eru þéttar og gamaldags, með skápa fulla og hógværar merkingar, sem hentar sumum gestum og týnir öðrum. Það kostar meðan fossinn við hliðina er ókeypis, svo margir aka beint fram hjá. Torfvistarverurnar eru lágar, dimmar og þröngar. Hópferðabílar koma í blokkum og fylla litlu herbergin í einu.

Í nágrenninu

Skógafoss er við hliðina, og Seljalandsfoss og Vík liggja sitt hvorum megin eftir hringveginum.